ik schilder van uit mijn hoofd, neem waar,ik neem waar de momenten van een voor mij stilstaand beeld waar mijn gedachten gieren door mijn lijf, even van de wereld,neem het beeld van mijn 'staar moment' op zonder dat ik me er bewust van ben.
dit beeld brand zich op mijn netvlies en sluimert door naar mijn achterkamers.
kleuren vormen en lichtinvallen doen mijn hoofd duizelen.
ik schilder
en luister
ik schilder
en kijk
kriebels in mijn onderbuik
doe het licht uit verlaat mijn atelier en sluit de deur.
na een dag, soms twee, soms drie, en soms meer open ik de deur van mijn prive, mijn atelier...
ik kijk ik luister
ik kijk ik voel
ik zie
ik ervaar
mijn staar moment,
mijn staar moment,
iets dat voorbij gaat aan werkelijkheid,
daar een beeld schets van een geheel nieuwe wereld die zich voor mij opend, waar ik mij door kan wanen, en waar ik van hoop en droom dat meerderen mij zullen volgen en opgezogen worden in mijn schilderij.
mijn moment.
en ik herinner me
ik herinner me
daar ben ik het liefst
ver
ver in mijn moment
wat zonder woorden het best is uitgelegd.